POLSKA DELEGACJA W POLSKO-RADZIECKIEJ KOMISJI MIESZANEJ DO SPRAW EWAKUACJI

lt:pgt: lt:spangt:6 lipca 1945 roku w Moskwie została podpisana polsko-radziecka umowa umożliwiająca masową repatriację obywateli polskich z głębi ZSRR. Polacy powracający ze Wschodu byli tam w większości deportowani przez Sowietów w wyniku represji prowadzonych po 17 września 1939 roku. Po pięciu-sześciu latach zesłańcy, łagiernicy i więźniowie przyjeżdżali do ojczyzny zniszczonej wojną, o narzuconym ustroju politycznym, w większości przeważnie na obce ziemie poniemieckie, a nie na swoją ojcowiznę.lt:/spangt:lt:/pgt: lt:pgt: lt:spangt:Do nadzorowania repatriacji na szczeblu dyplomatycznym została powołana Polsko-Radziecka Komisja Mieszana Do Spraw Ewakuacji. Każdy legalnie powracający do ojczyzny Polak posiadał zaświadczenie wydane przez tę Komisję, które niejednokrotnie było jedynym dowodem potwierdzającym pobyt na zsyłce.lt:/spangt:lt:/pgt: lt:pgt: lt:spangt:Niniejszy ten zawiera wybór dokumentów Polskiej Delegacji w Komisji Mieszanej, która przez ponad dwa lata zabiegała u radzieckich władz o jak najszerszy zasięg repatriacji. Źródła te, w większości pochodzące z zasobów Archiwum Ministerstwa Spraw Zagranicznych, przybliżają nie tylko skomplikowaną sytuację prawną obywateli polskich w ZSRR, ale także rzucają światło na działalność powojennej polskiej dyplomacji, zwłaszcza w sprawach Polaków na Wschodzie.lt:/spangt:lt:/pgt: