TRANS, ALBO O NIEODZOWNOŚCI PRZEKŁADU

Czy tłumacz ma tylko obowiązki, czy też jakieś prawa? Czy da się tłumaczyć poezję konkretną i czy jest coś, czego przełożyć się nie da? Czy istnieje przekład polityczny? Czy przekłady się starzeją i co to właściwie znaczy? Czy przypisy tłumacza są konieczne i czemu (lub komu) służą? Jak się powinno a kiedy się nie powinno tłumaczyć? I w końcu: czy tłumacze oddają spójnikom należny szacunek?lt:brgt:lt:brgt:lt:bgt:Jerzy Jarniewiczlt:/bgt: nie tylko odpowiada na te pytania, ale stawia też kilka ważnych postulatów, jak choćby formułuje osiem przykazań tłumacza, oraz bez ogródek mówi, na czym polega współpraca z redaktorem i jaki jest jego wkład w proces twórczy. W swojej najnowszej książce skrzącej się humorem, wnikliwej i napisanej z niezwykłą erudycją ten wybitny tłumacz analizuje przekłady dzieł autorów nie tylko anglojęzycznych, w tym Ursuli Le Guin, Adrienne Rich, Alice Oswald czy Franka OHary, ale też na przykład Arystofanesa, Thęophilea Gautiera, Konstandinosa Kawafisa i Josifa Brodskiego.lt:brgt:lt:brgt:lt:igt:Dla wszystkich, którzy zafiksowali się na Jarniewiczowskim kanonicznym rozróżnieniu sprzed lat: na tłumaczy-legislatorów i tłumaczy-ambasadorów, ta książka będzie prawdziwie transującym doświadczeniem.lt:/igt:lt:brgt:Ewa Rajewskalt:brgt:lt:brgt:lt:igt:Kiedy mam coś tłumaczyć, słucham własnej intuicji: kiedy mam o przekladzie mówić, czytam Jarniewicza.lt:/igt:lt:brgt:Marek Bieńczyk